Een terras in Griekenland

Als je in de horeca werkt, dan weet je dat de Zaal zijn eigen leven leidt. De Zaal, dat is die wereld aan de andere kant van de deur, de andere kant van de bar, die plek waar veel meer tafels en stoelen staan dan wat je normaal zou verwachten. Er zijn altijd lege stoelen. […]

Martha: Aquarel

Haar woorden liggen verspreid in haar zinnen zoals het pigment in een aquareltekening. Kleuren verspreid in water. Woorden, uitgestrooid in zinnen die tijd nemen om zich te vormen. Zinnen die aarzelend een verhaal worden zoals water verf probeert te zijn. Ze spreekt niet traag. Misschien is het bedachtzaam, hoewel hij haar niet verdenk om zeer […]

Martha: Prima Vista

Je hebt die avond zo fijn met mij gesproken, dat alle bloemen zich begonnen te tooien. Plots werden we verliefd en zijn ze ontloken (EV). We hadden elkaar nog nooit ontmoet maar vonden elkaar moeiteloos op dat zonovergoten terras. Niet dat dit een teken was van de voorspoed die onze relatie zou kenmerken. Het is […]

Martha: Heldere uren

“Wie oud wordt, denkt dat de heldere uren zullen afnemen. Dat het geheugen gaten zal vertonen, die steeds groter worden, zoals de ladders in een kous. Op den duur is de kous verdwenen. Wie oud wordt, probeert kousen te stoppen. Lost kruiswoordraadsels op en gaat overbodige cursussen volgen. De hersenen zijn een spier en die […]